گلبرگ های تربیت

 


               

-آسمان رکوع کرد وخداوند این همه ستاره به او بخشید ،رکوعی باید تا آسمان قلبمان ستاره باران شود.

-آب یعنی قطره هایی که سجده می کنند ،خاک سجده آب است و آب همسایه حیات،خاضعانه سجده کن تا حیات را تمرین کرده باشی.

-آفتاب از آسمان به زمین می آید و زندگی راتضمین می کند . از بالا به پایین بیاییم تا حقیقت زندگی را در یابیم.

-آفتاب نگاهمان را به سخاوت وعدالت خورشید بر همه دانش آموزان تقسیم کنیم.

-آنکه عشق نورزد به هیچ نیرزد.

-آنان که همه چیز در نگاهشان بزرگ است ،همان هایی هستند که خدا را از قلبهایشان منها کرده اند.

-انسانهای ،جدی ترین حرفشان را وقتی میزنند که سکوت می کنند.

-اولین خسوف روح انسان زمانی آغاز شد که خود را دید.

-اگر انسان ستاره هایی به نام مسجد و مدرسه بر دامان زمین نمی دوخت ،هیچ چیز ظلمت زمین را نمی شکست .

- این همه خود را تحقیر نکنید ،خداوند پس از ساختن شما به خود تبریک گفت.

- اگر روزی خورشید قلبمان از پشت ابرهای نخوت وغرور سر زند ،عصر ظهور آفرین خورشید نیز فرا رسیده است.

آنچه وازدگی ،وارفتگی و واماندگی را درمان می کند "وارستگی" است . قطع وابستگی نیز بی وارستگی ممکن نیست .

- ای اهل زمین: آسمان سبد بزرگی است که صبح ،سیب بزرگ خورشید را به ما می بخشد ،این محبت را چگونه پاسخ می گویی.

 

شلک های محدثه

                                                                                                        


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : ۱۳٩۳/٤/٢٩ | ٧:٢٠ ‎ق.ظ | نویسنده : گروه های آموزشی | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.